Αριστοτέλης: Η κοσμολογία και η θεωρία του αιθέρα

Στο δέκατο μέρος της σειράς για τον Αριστοτέλη, εξετάζεται η κοσμολογία του φιλοσόφου, όπως αυτή παρουσιάζεται στα έργα Περί ουρανού και Περί γενέσεως και φθοράς.

Υπό την επίδραση του Εύδοξου του Κνίδιου και του Κάλλιππου του Κυζικηνού, ο Αριστοτέλης υποστήριξε ότι ο κόσμος είναι πεπερασμένος, σφαιρικός και αιώνιος. Στο έργο Περί ουρανού, παρουσιάζεται η θεωρία του αιθέρα, όπου ο αιθέρας προστίθεται ως πέμπτη ουσία στις τέσσερις απλές ουσίες (φωτιά, αέρας, γη και νερό).

Ο Αριστοτέλης, επηρεασμένος από τον Εύδοξο, προσπάθησε να εξηγήσει τις πλανητικές τροχιές, διατηρώντας την ιδέα ότι οι πλανήτες είναι θεϊκά όντα. Σύμφωνα με την κοσμολογική αντίληψη του, η Γη είναι ακίνητη στο κέντρο του κόσμου, με πενήντα πέντε πλανητικές σφαίρες να την περιβάλλουν.

Το σύγγραμμα Περί γενέσεως και φθοράς εξετάζει τη δομή της ύλης και απορρίπτει τις απόψεις των Ελεατών.

Στη φωτογραφία: Έκδοση του αριστοτελικού συγγράμματος «Περί γενέσεως και φθοράς» (μετάφραση – εισαγωγή – επιμέλεια Βασίλης Κάλφας, εκδόσεις «Νήσος», 2011).