Η ελληνική γλώσσα και το λεξιλόγιο της δουλείας (Μέρος Β’)

Στο δεύτερο μέρος της ανάλυσης για το λεξιλόγιο της δουλείας στην ελληνική γλώσσα, εξετάζονται οι όροι που χρησιμοποιούνταν από τους Μυκηναϊκούς χρόνους έως την εποχή του Ομήρου.

Στη Γραμμική Β, οι λέξεις δόελος και δόελα αναφέρονται σε ανθρώπους που αποτελούσαν ιδιοκτησία άλλων, κυρίως γυναίκες. Στον Όμηρο, ο όρος δμως/δμωή χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον στερημένο ελευθεριών άνθρωπο. Οι λέξεις θεράπων και αμφίπολος αναφέρονται σε υπηρέτες που προσφέρουν ελευθέρως τις υπηρεσίες τους, ενώ ο οικεύς είναι ο ένοικος του σπιτιού, δούλος ή ελεύθερος.

Σπάνιες είναι οι λέξεις δούλη και ανδράπους στον Όμηρο, ενώ ο όρος γυναίκες συχνά δηλώνει τις δούλες.

Στη φωτογραφία, λιθογραφία του Πάτροκλου, θεράποντα του Αχιλλέως.