«Ακινησία» στη λειτουργία του πολιτεύματος: Κρίση και αντιδράσεις

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, ο όρος «ακινησία» έχει εισαχθεί στο πολιτικό λεξιλόγιο, ιδίως σε σχέση με την εξωτερική πολιτική. Ωστόσο, η προσοχή στρέφεται στην «ακινησία» στη λειτουργία του πολιτεύματος, με την κρίση του αντιπροσωπευτικού συστήματος να βαθαίνει και την απομάκρυνση των νέων από την πολιτική.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα γεγονότα στη Βουλή κατά τη συζήτηση των προτάσεων για τη σύσταση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Νομικά ζητήματα τέθηκαν, όπως η έλλειψη ρητής διάταξης για απαρτία και η μη αυτοπρόσωπη ψήφος, με εξαίρεση συγκεκριμένες περιπτώσεις.

Όταν ανακύπτουν αμφιβολίες, ο Πρόεδρος της Βουλής αποφασίζει, αλλά η τελική απόφαση ανήκει στη Βουλή. Ποιος αποφασίζει εάν τηρήθηκαν οι διατάξεις στη συζήτηση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ; Στην Ελλάδα, δεν υπάρχει Συνταγματικό Δικαστήριο για τις οργανωτικές συνταγματικές διαφορές, με αποτέλεσμα να αποφασίζει η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία.

Ο Σπύρος Βλαχόπουλος, Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, υποστηρίζει τη θέσπιση ενός ανεξάρτητου δικαστικού οργάνου για τον έλεγχο της τήρησης του Συντάγματος. Παρά τις αντιρρήσεις περί δικαστικοποίησης, τα συνταγματικά δικαστήρια συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος.

Είναι πιθανό οι πολιτικές δυνάμεις να μην επιθυμούν αυτή τη ριζική αλλαγή. Ωστόσο, οι πολίτες κρίνουν και τα περιθώρια για ανάκαμψη της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος είναι περιορισμένα.