Εποικισμός και Διεθνές Δίκαιο: Η περίπτωση της Κύπρου

Ο εποικισμός, η μεταφορά πληθυσμού σε κατεχόμενο έδαφος, αποτελεί παραβίαση του διεθνούς δικαίου και ενδέχεται να συνιστά έγκλημα πολέμου ή κατά της ανθρωπότητας. Βασίζεται στην τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης (1949), το Πρόσθετο Πρωτόκολλο (1977) και το Καταστατικό της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ).

Ο εποικισμός αλλάζει τη δημογραφική σύνθεση, παραβιάζει την αυτοδιάθεση και υπονομεύει την κυριαρχία. Στην Κύπρο, ο εποικισμός των κατεχόμενων περιοχών από την Τουρκία για 51 χρόνια θεωρείται έγκλημα πολέμου.

Σε περιόδους ειρήνης, η μετακίνηση πληθυσμών εκτός συνόρων μπορεί να αποτελέσει έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Καταστατικού του ΔΠΔ, ιδίως εάν εντάσσεται σε μια ευρεία ή συστηματική επίθεση κατά αμάχων.

Ο Ελληνισμός οφείλει να αναδεικνύει τον εποικισμό της Κύπρου από την Τουρκία και να ενεργεί σύμφωνα με τις διεθνείς συμφωνίες. Η Ελλάδα πρέπει να λάβει μέτρα για την προάσπιση των συνόρων της και να εξετάσει την ανάπτυξη διεθνούς στρατιωτικής δύναμης σε κράτη που δεν μπορούν να τα φυλάξουν αποτελεσματικά.