Γερμανός Φιλελληνισμός: Απογοητεύσεις στην Ελληνική Επανάσταση του 1821

Γερμανοί φιλέλληνες που έφτασαν στην Ελλάδα γύρω στο 1821, με ενθουσιασμό για την αρχαία Ελλάδα, αντιμετώπισαν μια σκληρή πραγματικότητα κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης. Οι προσδοκίες τους για θεούς και ήρωες διαψεύστηκαν, όπως καταγράφηκε σε ημερολόγια και οδοιπορικά.

Ο F.A. Lessen περιέγραψε την Αρκαδία όχι ως ειδυλλιακό τοπίο, αλλά ως τόπο με «ρυπαρές και ρακένδυτες» φιγούρες. Ο C.T. Striebeck σχολίασε την «παθητική, νωθρή και αδιάφορη» νοοτροπία των Ελλήνων, ενώ ο M.L.J. Kösterus εξέφρασε την απορία του για την έμφαση στη νηστεία έναντι της κλοπής.

Η σίτιση ήταν πρόκληση, με τον Gottfried Müller να παραπονιέται για την τσιγκουνιά των Ελλήνων. Ο Johann Daniel Elster, ωστόσο, αναγνώρισε αργότερα το «πνεύμα ανθρωπιάς» όταν του προσφέρθηκε φαγητό χωρίς χρήματα στο Μεσολόγγι. Οι Γερμανοί παραξενεύτηκαν με το φαγητό στο έδαφος και την απουσία μαχαιροπίρουνων, ενώ απέφευγαν τα εντόσθια αρνιού.

Οι Γερμανοί, εξοικειωμένοι με τις μετωπικές επιθέσεις, δυσκολεύτηκαν με τον ανταρτοπόλεμο. Η Μάχη του Πέτα το 1822 ήταν καταστροφική για το Τάγμα των Φιλελλήνων. Αργότερα, Βαυαροί στρατιώτες υπέστησαν φρικαλεότητες από τους Μανιάτες.

Πηγή: DW/ Σπύρος Μοσκόβου