Το πρόγραμμα «Atoms for Peace» και οι βάσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν

Στη **Τεχεράνη**, ένας πυρηνικός αντιδραστήρας, δωρεά των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1960 μέσω του προγράμματος «Atoms for Peace», παραμένει σε λειτουργία για ειρηνικούς σκοπούς.

Σύμφωνα με τους New York Times, ο αντιδραστήρας αυτός δεν έχει αποτελέσει στόχο της εκστρατείας του Ισραήλ για την εξάλειψη της πυρηνικής ικανότητας του Ιράν. Το πρόγραμμα «Atoms for Peace» του προέδρου Αϊζενχάουερ είχε ως στόχο τη διάδοση της πυρηνικής τεχνολογίας σε συμμάχους των ΗΠΑ.

Ο Ρόμπερτ Άινχορν, πρώην αξιωματούχος ελέγχου όπλων, δήλωσε ότι οι ΗΠΑ βοήθησαν το Ιράν να ξεκινήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, μεταφέροντας πυρηνική τεχνολογία χωρίς να ανησυχούν ιδιαίτερα για τη διάδοση των πυρηνικών.

Το 1967, το Ιράν, υπό τον Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, έλαβε έναν αμερικανικό ερευνητικό αντιδραστήρα. Ο Σάχης, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, εκσυγχρόνισε το Ιράν και επένδυσε στο πυρηνικό πρόγραμμα, θεωρώντας το εγγύηση ενεργειακής ανεξαρτησίας και πηγή εθνικής υπερηφάνειας.

Παρά τη Συνθήκη Μη Διάδοσης των Πυρηνικών Όπλων του 1968, οι υποψίες για τις προθέσεις του Παχλαβί αυξάνονταν. Μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979, το Ιράν στράφηκε στο Πακιστάν για πυρηνική βοήθεια, αποκτώντας συσκευές φυγοκέντρησης από τον Αμπντούλ Καντίρ Χαν.

Ο Γκάρι Σάμορ, πρώην αξιωματούχος του Λευκού Οίκου, τόνισε ότι το πρόγραμμα εμπλουτισμού του Ιράν προήλθε από την πακιστανική τεχνολογία, αλλά δημιουργήθηκε από ένα ιρανικό πυρηνικό κατεστημένο που είχε δημιουργηθεί από την Αμερική δεκαετίες νωρίτερα.